นิทานอีสป นิทานเรื่องสั้น ลากับหมา (The Donkey and the Dog)

นิทานอีสป เรื่องลากับหมา (The Donkey and the Dog)

ลาแก่ตัวหนึ่งอาศัยอยู่อย่างสุขสบายในโรงนาอันอบอุ่น
มันมีข้าวโอ๊ตและหญ้าแห้งกินอย่างอุดมสมบูรณ์อยู่เสมอ
ชาวนาผู้เป็นเจ้าของเป็นคนใจดีและไม่เคยให้มันต้องทำงานหนักเลย

แต่ลาก็ยังคงไม่พอใจกับสภาพที่ตนเป็นอยู่
ดูสิ ชาวนามีหมาขนปุกปุยอีกตัวหนึ่งด้วย
เจ้าหมาตัวนี้มักแสดงท่าทางตลก ๆ และกระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ ขาของชาวนา

ชาวนาเลี้ยงมันไว้และให้มันอยู่ในบ้านแถมยังให้มันนอนบนตักเขา
“มันไม่ยุติธรรมเลย” ลาบอกตนเองเช่นนั้น
“เจ้าหมานั่นเป็นที่รักของชาวนาก็เพราะมันกระโดดท่าตลกๆ ไร้สาระ

ในขณะที่ฉันต้องลากเกวียนหนักๆ ไปมาในฟาร์มทั้งวัน
เอาล่ะ ฉันก็สามารถทำเรื่องตลกขบขันได้เหมือนกัน”
ลาจึงเดินงุ่มง่ามเข้าไปในบ้านของชาวนา และเริ่มหมุนตัวอย่างตัวอย่างรวดเร็ว

เคยเห็นลาตัวใหญ่ งุ่มง่ามพยายามที่จะเต้นรำด้วยขาสองข้างบ้างไหมล่ะ?
มันไม่น่าดูเอาซ่ะเลย โคมไฟและจานกำลังปลิวว่อนกระจัดกระจาย
เก้าอี้รวมถึงโต๊ะล้มโครมคราม รูปภาพหล่นจากฝาผนัง
หลังจากนั้นลาจึงเริ่มหมุนตัวบนพรมและทำท่าตลกอื่น ๆ
เหมือนอย่างที่เขาเห็นเจ้าหมาน้อยทำ

ชาวนารู้สึกโกรธมาก จึงหยิบเชือกเหวี่ยงไปคล้องคอลา
แล้วลากเจ้าสัตว์ประหลาดออกไปยังโรงนา
เขามัดเจ้าลาตัวนั้นไว้กับคอกของมัน

“ไม่มีข้าวโอ๊ตให้แกกินอีกต่อไปแล้ว” ชาวนากล่าว
“และจากนี้เป็นต้นไป เจ้าจะต้องทำงานหนักเป็นสองเท่า
ไม่แน่น่ะเวลาที่เจ้าเหนื่อยมากเจ้าจะได้ไม่ต้องมาสร้างปัญหาก่อกวนขึ้นอีก!”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“อย่าพยายามเป็นอย่างใครที่คุณไม่ใช่ …แต่ควรหันกลับมาพอใจในสิ่งที่ตนเป็นอยู่”

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *